مشاهير
سردرود به عنوان يك شهر تاريخي و كهن ، خاستگاه بسياري از بزرگان علم ، ادب، هنر و مبارزه بوده است كه از آن ميان ميتوان به: علامه میرزا علی علیاری (1327- 1236 ه.ق / فقیه ، مجتهد ، ادیب ) ، علامه شیخ حسن موالی ( 1340- 1264 ه. ش / عالم عارف ، مجتهد ، نویسنده ) ، حسین خان باغبان 1287 – 1250 ه. ش / پرچمدار مشروطه ) ،
محمد شریف فائقی ( 1354 – 1276 ه. ش / بنیانگذار مدارس نوین سردرود ) ، جعفر پاکدست ( 1310 ش / هنرمند و طراح بزرگترین فرش دنیا) ، ابراهیم فائقی ( 1377 – 1314 ه.ش / نویسنده و محقق ) ، کاظم فائقی ( 1312 ش / نویسنده و مترجم) ، محمد صحتی ( 1343 ش/ نویسنده ، محقق و عاشورا پژوه ) و ... اشاره كرد.
سوغاتیها وصنایع دستی
غالب محصولات باغی و کشاورزی سردرود از نظر طعم و مرغوبیت از شهرت خاصی برخودار بوده ولی آلوچه سبز بادامی یا بورقانی( بورگی ) ، گلابی پاییزه ، هلوی سفید آن در هیچ کجا نظیر ندارد. گوشت قرمز این شهر نیز از معروفیت عام و خاصی برخودار است. از صنایع دستی گذشته سردرود می توان به چادر شب معروف به « آلاچرشاب » و چاقوی آن اشاره کرد. معروفترین سوغاتی و صنایع دستی فعلی سردرود – که از اعتبار جهانی برخودار است – تابلو فرش آن است.
فرش سردرود
سردرود را می توان مهمترین مرکز تولید تابلو فرش در آذربایجان و ایران و به تعبیری پایتخت تابلو فرش جهان نامید. وجود بیش از صدها هنرمند بزرگ ، همانگونه صدها کارگاه و دار قالی ، نشان از توانمندی هنرمندان این شهر در عرصه تولید تابلو فرش دارد. در سردرود علاوه بر بافت و توليد فرشهاي معمولي در ابعاد و اندازه هاي مختلف ، قاليهاي حجمي ، دو رويه ، دو فرش در يك فرش با رجشمار متفاوت – كه صرفاً جنبه هنري دارند- نيز بافته مي شود ، اما شهرت فرش این شهر بیشتر مرهون تابلو فرشهای بی نظیر هنری است که در دنیا ، بی همتا و کم نظیر است.
باغ شهر سردرود
شهر سه هزار ساله سردرود را باید شهر باغها، سرزمین چشمه ها، دیار زیبائیها با دره دشتها و کوچه باغهای بهشتی نامید. دیاری که زیبائیهای باغات و شهرت محصولات باغی آن زبانزد عام و خاص و دوستداران طبیعت بوده ، نام آن نشانه حیات و سر سبزی و یاد آور طبیعت بکر خدادادی است. سردرود را باید منطقه ییلاقی نزدیک تبریز و شهر باغات سبز نامید. بوی مست کننده گلهای درختان میوه در بهار و طعم و عطر محصولات بهشتی باغات آن در تابستان و پاییز، چنان
دل انگیز و طراوت است که مستان را بی نیاز از مستی دو باره می کند: « بیگم باغی » ، « حاج کاظم باغی » ، « قاضی باغی » ، « گونبز باغی » ، « گیروه باغی » ، « فخر آباد باغی » ، « خان باغی » ، « فتحعلی خان باغی » « بویوک باغ » ، « ملا باغی » ، « تازا باغ »، « گیلاسلیق »، « کمال باغی » ، « سلطان باغی » ، « جورابچیلار باغی » و ... در آن باغها افزون بر 30
نوع انگور ( قیزیل ، الحقی ، کشمش ، عسگری ، جیغجیغا ، شاهانی ، صاحبی ، فخری ، یاقوتی ، رازقی ، ریش بابا ، گزن دایی ، عنتاب ، دیزماری ، حسینی ، خلیلی ، گلین بارماغی ، ناردانه ، تبرزه ، لعل بی دانه ، سرخاپوست و... ) و دهها گونه سیب ( عاشقی ، چاغچاغی ، قیزیل ، ترش ، دولما ، جعفر بار ، مسکو ، بمبل ، عباسعلی ،قره یارپاق و ... ، 15 نوع آلوچه
( بوره یی یا بادامی ، بهاری ، ساری قابوق ،خودرو، گیلاسی، قرمیزی آلچه، حاج حسینی ، عبدالعظیمی ، گوجه ، ترش ، پائیزی و... ) و ... بدست می آید. در این باغها، گوجه سبز بوره یی سردرود به تنهایی به تمام گوجه سبزهای جهان فخر می فروشد و هلوی سفید سردرود یکه تاز میدان است. در باغات این شهرهیچ محصولی خود را مغبون از دیگران حس نمی کند. در باغات و کوچه باغات سردرود ، همه چیز بهشتی و همه جا جنت گونه بوده و این شهر طعنه به گلزار بهشت می زند و بر خود مي بالد.
مطالب : مقصود سامع سردرودی
نویسنده : محمود افسردلیر سردرود
ويرايش : سيد رسول رضايي
